چنين است تا خود و ديگران ، در آينده گرد چنين كارى نگردند . « 1 » 15 . آية اللّه مامقانى : سزاوار است شاهدان زور در شهر خود و اطرافش ، رسوا شوند تا آنان را كسى به شهادت نگيرد و براى ديگران هم درس عبرت باشد و حاكم به هرچه صلاح بداند ، تعزيرشان مىكند . « 2 » 16 . محدّث نورى ( در مستدرك الوسائل ، بابى گشوده و در آن به حبس اشاره كرده گرچه در خود باب ، حديثى كه متضمّن حبس باشد ذكر نكرده است . وى چنين گفته ) : بابى در اين كه شاهد زور از باب حد به مقدار صلاحديد امام تازيانه مىخورد و پس از دور گرداندن براى شناخته شدن ، زندانى مىشود و شهادتش پذيرفته نيست ، مگر اين كه توبه كند . « 3 » 17 . آية اللّه خوانسارى : امّا وجوب رسوا كردن و تعزير شاهد زور ، دليلش قول امام صادق - عليه السلام - است بنابر آنچه در حديث موثق از سماعه و در خبر عبد اللّه بن سنان آمده است . . . ولى استفادهء وجوب از اين روايات براى غير امام و نايب خاصش ، محل اشكال است . « 4 » 18 . امام خمينى : واجب است شاهدان زور در شهر يا محلهء خودشان رسوا شوند تا كسى ايشان را به شهادت نگيرد و ديگران درس عبرت بگيرند و حاكم به آن چه صلاح مىداند تعزيرشان مىكند و شهادتشان پذيرفته نيست ، مگر اين كه توبه و خود را اصلاح كنند و عدالت آنان آشكار شود . « 5 » 19 . آية اللّه طبسى : واجب است حاكم شرع ، شاهد زور را رسوا كند به اين صورت كه در شهر و اطراف آن گردانده شود و شخصى او را همراهى و به مردم معرفى كند : اين كسى است كه شهادت دروغ داده است ، تا مردم وى را بشناسند و لازم است به مقدارى كه امام تشخيص مىدهد تعزير شود تا درس عبرت براى او و ديگران شود و ديگر كسى چنين كارى نكند . . . . « 6 »

--> ( 1 ) . جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 252 ، « حدود » . ( 2 ) . مناهج المتقين ، ص 495 . ( 3 ) . ج 17 ، ص 420 ، باب 12 . ( 4 ) . جامع المدارك ، ج 6 ، ص 162 . ( 5 ) . تحرير الوسيله ، ج 2 ، ص 409 ، مسألهء 15 . ( 6 ) . ذخيرة الصالحين ، ج 8 ، ص 36 .